61 yıl önce bugün 5 kez dünya şampiyonu Juan Manuel Fangio “Yeşil Cehennem” lakaplı Nürburgring’de F1 tarihinin en iyi performanslardan birini sergiledi. Gelin o gün yaşananları hatırlayalım.

Nürburgring’de düzenlenen 1957 Almanya GP’sinin o sezon koşulan diğer yarışlardan hiçbir farkı yoktu; Fangio ve Maserati domine ettiği sezonu şampiyon olarak bitirme şansıyla Yeşil Cehennem’e geliyordu. Fangio için hafta sonu gayet güzel başladı, antrenmanları domine ederek Mike Hawthorn’un 3 saniye önünde pole pozisyonun sahibi oldu. Maserati ise antrenmanlar sırasında gerçekleştirilen çalışmalar neticesinde yarışta pit yapmanın pit yapmamaktan daha avantajlı olduğunu keşfetti ve Fangio’yu tek pitle yarıştırmaya karar verdi.

Yarış Fangio için ideal başlamadı, Arjantinli sürücü startta Ferrari’lere pozisyon kaybetti, fakat 2 tur sonra Hawthorn’u geçerek liderliği tekrar ele geçirdi ve gözden kayboldu. Arjantinli 11 tur boyunca sürekli bir önceki seneden kalma tur rekorlarını geride bırakarak Hawthorn’a 28 saniyelik bir fark attı. Fangio 22 turluk yarışın 13. turunda planlanan tek piti için içeri geldi fakat pit faciaya döndü. Mekanikerin bijon somununu aracın altına düşürüp yaklaşık 30 saniye boyunca bulamamasından dolayı pit 1 dakikadan fazla sürdü ve Fangio yarışa Hawthorn ve Collins’in neredeyse 50 saniye ardında döndü. Sonrasında yaşananlar ise asla unutulmayacaktı.

Fangio felaket pit stopundan sonra zekasını konuşturdu ve canavar gibi zorlamak yerine gayet normal bir tur attı, böylece Ferrari pit duvarı Fangio’nun onları asla yakalamayacağını düşünecekti. Fangio’nun stratejisi mükemmel çalıştı ve Ferrari takım menajeri Ramolo Tavoni 15. turun başında sürücülerine normal bir hızda sürmelerini emretti, bir daha geri geldiklerinde aradan yaklaşık 170 viraj geçmiş olacaktı. Fangio tam o anda aracı hayatında hiç zorlamadığı kadar zorlamaya başladı ve arka arkaya kendisine ait olan tur rekorlarını kırdı.

Fark 33 saniye… 25.5 saniye… bir tur rekoru daha… Ferrari pit ekibi çıldırıyor, sürücülerine zorlamalarını söylüyor, ama değişen bir şey yok. Bir tur rekoru daha… fark 13.5 saniye. 20. tur bitiyor… fark 2 saniye! Fangio yarış boyunca tur rekorunu 9 kez kırıyor ve Hawthorn’dan 11 saniye daha hızlı giderek 9.17.4 ile Yeşil Cehennem’in yeni standardını belirliyor. 9.17.4, kendi pole turundan neredeyse 10 saniye, bir yıl önceki tur rekorundan ise neredeyse 25 saniye daha hızlı!

Sondan bir önceki turda Fangio önce rahatlıkla Collins’i geçiyor, fakat Hawthorn işi onun için biraz daha zorlaştırıyor ve Fangio onu geçerken iki tekerleğini çime kaptırmak zorunda kalıyor. Hawthorn geçilmesine rağmen son turda pes etmiyor ve gevşeyen koltuğundan dolayı son turda dizi aracın yanına dayalı süren Fangio’ya sadece 1 saniye kaybediyor. Fangio kariyerindeki 24. ve son yarış galibiyetini elde ediyor ve 46 yaşında 5. şampiyonluğunu ilan ediyor.

Performansına inanamayan Fangio’nun yıllar sonra yarış hakkında söyledikleri:

“O gün her şeyi açmıştım ve bütün silindirleri ateşlemiştim. Her şeyi yapmaya hazırdım. Hangi yönden bakarsanız bakın olağanüstü bir yarıştı. Yarış bittiğinde bir daha asla o şekilde süremeyeceğimden emindim, asla. Konsantrasyonumun ve kazanma isteğimin limitine ulaşmıştım. Bu iki şey benim o gün aldığım riskleri almamı sağladı. Kazanabileceğimi biliyordum ama eşit bir şekilde kaybedebileceğimi de biliyordum. Sınırlarımı aşıyordum, yarış bittiğinde araç tamamen çim ve çamurla kaplıydı. Yeni şeyler deniyordum, daha önce limite ulaşma cesareti gösteremediğim bir sürü kör noktaya zorluyordum kendimi. Ben asla gözü pek, gösterişli bir sürücü değildim. En yavaş şekilde kazanmaya çalışırdım.”

Fangio, Collins’i kovalarken.

“O yarışa dek kendimi veya aracı hiç bu kadar zorlamamıştım. Fakat o gün kendimi o kadar çok zorladım ki sonraki iki gece uyuyamadım. Öyle bir haldeydim ki ne zaman gözlerimi kapatsam o yarıştaydım, karanlıkta daha önce o kadar zorlamaya cesaretimin yetmediği o virajlarda o sıçrayışları yapıyordum. İki gün boyunca yaptığım şey hakkında geç eylem endişesi yaşadım, bu hissi başka hiçbir yarışta yaşamadım, bu his ne zaman düşünsem hala bana geri geliyor. O yarıştan önce asla öyle sürmemiştim, ama ayrıca bir daha asla o kadar hızlı süremeyeceğimden emindim, asla.”

Sizce F1 tarihindeki en iyi performans hangisiydi? Yorumlarda belirtmeyi unutmayın, bir sonraki yazıda görüşmek üzere…

Sosyal Medya Hesaplarınızla veya Üye Olarak Yorum Yapabilirsiniz